Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi

AİHM Kabul Edilebilirlik (Komite) · E. 44493/19 · 09.09.2025

7188 sayılı Kanun ile getirilen yeni temyiz yolunun tüketilmemesi nedeniyle başvurunun kabul edilebilirliği

AİHM Kabul Edilebilirlik (Komite), 09.09.2025 tarihli kararında (E. 44493/19) şu meseleyi çözdü: 7188 sayılı Kanun ile getirilen yeni temyiz yolunun tüketilmemesi nedeniyle başvurunun kabul edilebilirliği. 7188 sayılı Kanun ile getirilen temyiz yolu ihlali giderebilecek nitelikte etkili bir hukuk yolu olup, bu yol tüketilmeden yapılan başvuru iç hukuk yollarının tüketilmemesi nedeniyle kabul edilemezdir.

Özet güncelleme:

Mahkemenin vardığı sonuç

7188 sayılı Kanun ile getirilen temyiz yolu ihlali giderebilecek nitelikte etkili bir hukuk yolu olup, bu yol tüketilmeden yapılan başvuru iç hukuk yollarının tüketilmemesi nedeniyle kabul edilemezdir.

Belirleyici olgular

  • Başvuranın temyiz başvurusu Yargıtay önünde derdesttir.
  • 7188 sayılı Kanun ile yeni bir temyiz yolu getirilmiştir.
  • Başvuran yeni getirilen bu iç hukuk yolunu tüketmemiştir.

Karardan

“Mahkeme, yukarıda belirtilen hususlar ışığında, Hükümetin itirazını kabul eder ve iç hukuk yollarının tüketilmemiş olması nedeniyle başvurunun reddine karar verir.”

İlgili mevzuat

3713 SK m. 7

Özet yapay zekâ ile karar metninden çıkarılmıştır; bağlayıcı olan aşağıdaki metindir.

Bu karara atıf

AİHM Kabul Edilebilirlik (Komite), E. 44493/19, T. 09.09.2025

Bu konudaki tüm kararları ve kendi olayınıza uyan emsalleri görün

12.000.000+ karar arasında olayınızı anlatarak arayın, kararın kimin lehine olduğunu ve sonraki sürecini görün, dilekçenize ekleyin.

3 gün ücretsiz, kredi kartı istenmez

Karar metni

Kaynak: AİHM HUDOC veri tabanı

AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ

İKİNCİ BÖLÜM

KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR

Başvuru no. 44493/19Ali ERCAN / Türkiye

BaşkanTim Eicke, HâkimlerJovan Ilievski,

Oddný Mjöll Arnardóttir, ve Bölüm Yazı İşleri Müdür Yardımcısı Dorothee von Arnim’in katılımıyla 9 Eylül 2025 tarihinde Komite halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm), 1984 doğumlu olan, Şanlıurfa’da ikamet eden ve Şanlıurfa Barosuna kayıtlı Avukat L. B. Gökkan Baran tarafından temsil edilen bir Türk vatandaşı olan Ali Ercan (“başvuran”) tarafından, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilişkin Sözleşme’nin (“Sözleşme”) 34. maddesine uygun olarak, 6 Ağustos 2019 tarihinde Türkiye Cumhuriyeti aleyhine Mahkemeye yapılmış olan başvuruyu (no. 44493/19) göz önüne alarak,

Sözleşme’nin 10. maddesi kapsamında dile getirilen ifade özgürlüğüne ilişkin şikâyetin, Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi eski Başkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”) tebliğ edilmesine ve başvurunun geri kalan kısmının kabul edilemez olduğuna dair kararı dikkate alarak,

Tarafların beyanlarını göz önünde bulundurarak,

Gerçekleştirdiği müzakereler sonucunda aşağıdaki kararı vermiştir:

DAVANIN KONUSU

SEQ level0 \*arabic \r1 1. Bu dava, başvuranın terör örgütü propagandası yaptığı gerekçesiyle mahkûm edilmesine ilişkindir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 2. Başvuran, 13 Temmuz 2017 tarihinde, Facebook üzerinden paylaştığı iddia edilen çeşitli gönderiler aracılığıyla, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 7. maddesinin 2. fıkrası kapsamında, PKK/KCK (Kürdistan İşçi Partisi/Kürdistan Topluluklar Birliği) adlı terör örgütünün propagandasını yapmakla suçlanmış ve hakkında iddianame düzenlenmiştir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 3. Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesi, 23 Şubat 2018 tarihinde, başvuranın üzerine atılı suçu sabit bulmuş ve başvuranın üç yıl üç ay on bir gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar vermiştir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi (“Bölge Adliye Mahkemesi”), 18 Mayıs 2018 tarihli kararıyla, başvuranın istinaf başvurusunu reddetmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin kararı, verildiği tarihte kesin niteliktedir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 5. Başvuran, 20 Temmuz 2018 tarihinde, Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunmuştur. Özellikle Sözleşme’nin 10. maddesine dayanmıştır. Anayasa Mahkemesi, 21 Haziran 2019 tarihli kararıyla, başvuruyu açıkça dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle reddetmiştir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 6. Başvuran, 6 Ağustos 2019 tarihinde Mahkemeye mevcut başvurusunu iletmiştir. Özellikle Sözleşme’nin 10. maddesine dayanmıştır.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 7. 24 Ekim 2019 tarihinde 7188 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinin ardından (daha fazla bilgi için aşağıda 13. paragrafa bakınız), Bölge Adliye Mahkemesinin kararı Yargıtay önünde temyize açık hâle gelmiştir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 8. Başvuran, 24 Ekim 2019 tarihli dilekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı temyiz başvurusunda bulunmuş ve cezasının infazının durdurulmasını talep etmiştir. Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesi, aynı gün, başvuranın cezasının infazını durdurmuş ve yurt dışına çıkış yasağı şeklinde bir adli kontrol tedbiri uygulamıştır.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 9. Taraflarca sunulan en son bilgilere göre (17 Mart 2023 itibariyle), başvuranın mahkûmiyet kararına karşı yaptığı temyiz başvurusu Yargıtay önünde hâlen derdesttir.

MAHKEMENİN DEĞERLENDİRMESİ

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 10. Hükümet, başvuran hakkındaki mahkûmiyet kararının henüz kesinleşmediği ve Yargıtay önünde temyiz sürecinin devam ettiği gerekçesiyle başvurunun kabul edilemez ilan edilmesini talep etmiştir. Ayrıca, Yargıtayın kararını vermesinin ardından, başvuranın Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru yolunu kullanabileceğini ileri sürmüştür. Hükümet, Mahkemenin önceki içtihadına (özellikle Uzun/Türkiye (k.k.), no. 10755/13, 30 Nisan 2013) atıfta bulunarak, Mahkemenin yeni getirilen iç hukuk yollarının tüketilmemesi sebebiyle çok sayıda başvuruyu kabul edilemez ilan ettiğini de belirtmiştir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 11. Başvuran, Hükümetin itirazlarına katılmadığını belirtmiştir. 7188 sayılı Kanun’un amacının, davaların Mahkemeye taşınmasını önlemek ve iç hukukta giderim imkânı sunmak olduğunu ileri sürmüştür. Ayrıca, cezasının büyük kısmının zaten infaz edilmiş olduğunu, şikâyetlerinin Anayasa Mahkemesi tarafından kabul edilemez ilan edildiğini ve Mahkemeye hâlihazırda bireysel başvuruda bulunmuş olduğunu ifade etmiştir. Bu nedenle, mevcut davada temyiz yolunun etkili bir başvuru yolu olarak değerlendirilemeyeceğini ileri sürmüştür.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 12. Mahkeme, başvuranın iç hukuk yollarını tüketme şartına uyup uymadığı hususunun normal şartlarda başvurunun Mahkemeye sunulduğu tarih esas alınarak değerlendirildiğini yineler. Bununla birlikte, bu kural her davanın kendine özgü koşulları ile haklı kılınabilecek olan istisnalara tabidir. Özellikle, Mahkeme önünde benzer meseleleri konu alan başvuruları derdest olan kişilerin Sözleşme kapsamındaki şikâyetlerinin iç hukukta giderilmesini sağlamak amacıyla yeni hukuk yollarının oluşturulması sonrasında bu durum söz konusu olabilmektedir (bk. Demopoulos ve Diğerleri/Türkiye (k.k) [BD], no. 46113/99 ve diğer 7 başvuru numarası, § 87, AİHM 2010).

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 13. Mahkeme, somut olayın koşulları bakımından, başvuran hakkındaki mahkûmiyet kararının iç hukukta kesinleşmiş sayıldığını ve başvuranın Anayasa Mahkemesine yaptığı bireysel başvurusunun, mevcut başvurunun Mahkemeye sunulduğu 6 Ağustos 2019 tarihinden önce reddedildiğini gözlemler. Daha sonra, 24 Ekim 2019 tarihinde, 7188 sayılı Kanun (“Kanun”) ile, terör örgütünün propagandasını yapma suçu da dâhil olmak üzere ifade özgürlüğüyle bağlantılı bazı suçlar bakımından bölge adliye mahkemelerinin kararlarına karşı Yargıtay nezdinde temyiz yoluna başvurma hakkı getirilmiştir. Bu Kanun ayrıca, yürürlüğe girmesinden önce kesinleşmiş olan kararlara karşı da temyiz başvurusu yapılmasına imkân tanımıştır (bu Kanun hakkında daha ayrıntılı bilgi için bk. Öztırak/Türkiye (k.k.), no. 46472/19, §§ 14-20, 26 Mart 2024). Mahkeme, başvuranın söz konusu yeni hukuk yolundan faydalandığını ve başvuran tarafından 21 Şubat 2023 tarihinde Hükümet tarafından ise 17 Mart 2023 tarihinde ek görüşlerin sunulduğu esnada, başvuranın temyiz başvurusunun halen Yargıtay önünde derdest olduğunu ifade eder. Mahkeme, ayrıca, o tarihten bu yana söz konusu yargılamanın sonucuna ilişkin olarak taraflardan hiçbirinin Mahkemeyi bilgilendirmediğini belirtir. Başvuranın, yeni oluşturulan hukuk yolunun etkililiğine ilişkin olarak ileri sürdüğü iddialar ve özellikle de bireysel başvurusunun Anayasa Mahkemesi tarafından açıkça dayanaktan yoksun bulunarak reddedilmiş olması hususundaki beyanları bakımından, Mahkeme, benzer olayların konu olduğu Türkiye aleyhine açılmış başka bir davada aynı yöndeki itirazların hâlihazırda reddedilmiş olduğunu hatırlatır (bk. Öztırak /Türkiye (k.k.), no. 46472/19, §§ 40-54, 26 Mart 2024) ve mevcut davada söz konusu tespitlerden ayrılmayı gerektiren bir neden bulunmadığı kanısındadır.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 14. Mahkeme, ayrıca, yukarıda anılan Öztırak davasında, 7188 sayılı Kanun ile getirilen hukuk yolunun tüketilmemiş olması nedeniyle başvurunun kabul edilemez olduğuna karar verdiğini belirtir. Mahkeme, bu sonuca varırken, söz konusu hukuk yolunun ihlalin giderilmesini sağlayabilecek nitelikte olduğunu, makul başarı şansı sunduğunu ve başvuranın, anılan hukuk yolunu tükettikten sonra iddia edilen ihlalin mağduru olduğunu düşünmeye devam etmesi hâlinde, Anayasa Mahkemesine ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yeniden başvurabileceği hususunu özellikle dikkate almıştır (aynı kararda, §§ 40-55). Mahkeme, temyiz yolunun getirildiği bağlamı da göz önünde bulundurarak, iç hukuk yollarının tüketilip tüketilmediğine ilişkin değerlendirmenin, başvurunun Mahkemeye sunulduğu tarih esas alınarak yapılması gerektiği yönündeki genel ilkeye istisna getirilmesini haklı kılan meşru nedenlerin bulunduğunu tespit etmiştir. Dolayısıyla, Sözleşme’nin 35. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, başvuranın, 7188 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinin ardından getirilen iç hukuk yollarını tüketmesi gerekmektedir. Mahkeme, somut davada bu yaklaşımdan ayrılmayı gerektirecek herhangi bir olgu veya argüman bulunmadığı kanaatindedir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 15. Mahkeme, yukarıda belirtilen hususlar ışığında, Hükümetin itirazını kabul eder ve iç hukuk yollarının tüketilmemiş olması nedeniyle başvurunun Sözleşme’nin 35. maddesinin 1 ve 4. fıkraları uyarınca reddedilmesi gerektiği sonucuna varır.

Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,

Başvurunun kabul edilemez olduğuna karar vermiştir.

İşbu karar İngilizce dilinde tanzim edilmiş olup, 2 Ekim 2025 tarihinde yazılı olarak bildirilmiştir.

Dorothee von Arnim Tim Eicke Yazı İşleri Müdür Yardımcısı Başkan

Bu konudaki diğer kararlar

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarının tümü →

Bu konudaki tüm kararları ve kendi olayınıza uyan emsalleri görün

12.000.000+ karar arasında olayınızı anlatarak arayın, kararın kimin lehine olduğunu ve sonraki sürecini görün, dilekçenize ekleyin.

3 gün ücretsiz, kredi kartı istenmez

Bu bir hukuki görüş değildir. Karar metni AİHM HUDOC veri tabanı kaynağındaki anonimleştirilmiş hâliyle verilmiştir; özet ve bağlantılar bilgilendirme amaçlıdır.

Haftalık mevzuat bülteni

Resmî Gazete'de yayımlanan kanun değişiklikleri, ekler, mülga ve iptal edilen maddeler haftada bir e-postanızda. Ücretsiz, üyelik istenmez, tek tıkla çıkarsınız.