Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2014/2605 · K. 2014/13905 · 19.06.2014
Evliliğin bir yılı doldurmadığı hallerde TMK 166/3 uyarınca boşanma kararı verilip verilemeyeceği
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, 19.06.2014 tarihli kararında (E. 2014/2605, K. 2014/13905) şu meseleyi çözdü: evliliğin bir yılı doldurmadığı hallerde TMK 166/3 uyarınca boşanma kararı verilip verilemeyeceği. Dava tarihinde evlilik henüz bir yılını doldurmadığı için TMK 166/3 gereğince anlaşmalı boşanma kararı verilemez; davalının kabulü veya taraf iradeleri sonuç doğurmaz.
Özet güncelleme:
Mahkemenin vardığı sonuç
Dava tarihinde evlilik henüz bir yılını doldurmadığı için TMK 166/3 gereğince anlaşmalı boşanma kararı verilemez; davalının kabulü veya taraf iradeleri sonuç doğurmaz.
Kararın sonucu: Bozma
Belirleyici olgular
- Taraflar 29.04.2012'de evlenmiş, dava 11.02.2013'te açılmıştır.
- Davalı koca 05.06.2013 tarihli duruşmada davayı kabul etmiştir.
- Mahkemece TMK 166/3 uyarınca boşanmaya karar verilmiştir.
Karardan
“Olayda dava tarihinde tarafların evliliği henüz bir yılını doldurmadığına göre, “evlilik birliğinin temelinden sarsıldığına” ilişkin kanuni karineye artık dayanılamaz.”
İlgili mevzuat
Özet yapay zekâ ile karar metninden çıkarılmıştır; bağlayıcı olan aşağıdaki metindir.
Bu karardan sonra değişen maddeler
Kararın dayandığı bir madde karar tarihinden (19.06.2014) sonra değişti:
- TMK m. 166: değiştirildi, yürürlük 27.11.2024 (7532 sayılı Kanun)
Kararı emsal olarak kullanmadan önce maddenin güncel metnine bakın.
Bu karara atıf
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/2605, K. 2014/13905, T. 19.06.2014
Bu konudaki tüm kararları ve kendi olayınıza uyan emsalleri görün
12.000.000+ karar arasında olayınızı anlatarak arayın, kararın kimin lehine olduğunu ve sonraki sürecini görün, dilekçenize ekleyin.
Karar metni
Kaynak: Yargıtay Karar Arama
MAHKEMESİ :Adana 2. Aile Mahkemesi
TARİHİ :05.06.2013
NUMARASI :Esas no: 2013/130 Karar no:2013/525
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Taraflar, 29.04.2012 tarihinde evlenmişler, boşanma davası 11.02.2013 tarihinde açılmış, davalının 05.06.2013 tarihli oturumda “davayı kabul ettiğini” beyan etmesi üzerine, mahkemece aynı gün, tarafların Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmiştir.
Türk Medeni Kanununun 166. maddesinin (3.) fıkrası şöyledir: “Evlilik en az bir yıl sürmüş ise, eşlerin birlikte başvurması ya da bir eşin diğerinin davasını kabul etmesi halinde, evlilik birliği temelinden sarsılmış sayılır. Bu halde, boşanma kararı verilebilmesi için, hakimin tarafları dinleyerek iradelerinin serbestçe açıklandığına kanaat getirmesi ve boşanmanın mali sonuçları ile çocukların durumu hususunda taraflarca kabul edilecek düzenlemeyi uygun bulması şarttır. Hakim, tarafların ve çocukların menfaatlerini göz önünde tutarak bu anlaşmada gerekli gördüğü değişiklikleri yapabilir. Bu değişikliklerin taraflarca da kabulü halinde boşanmaya hükmolunur. Bu halde tarafların ikrarlarının hakimi bağlamayacağı hükmü uygulanmaz.”
Buna göre, tarafların serbest iradeleri ile boşanma talebinde bulunabilmeleri, evliliğin en az bir yıl sürmüş olması halinde mümkündür. En az bir yıl sürmemiş olan evliliklerde “serbest iradeyle” boşanmaya karar verilemez. Hükümde ön görülen “evliliğin en az bir yıl sürmüş olması” koşulu, bir dava şartı olmayıp, birliğin temelinden sarsılmış sayılacağına ilişkin yasal karinenin temel unsurudur. Dava tarihi itibarıyla evlilik en az bir yılını doldurmamış ise, bu maddelerin uygulanması bakımından “evlilik birliğinin temelinden sarsıldığına" ilişkin karine geçerliliğini yitirir. Böyle bir durumda da Yasanın 166/3. maddesi çerçevesi dahilinde boşanma kararı verilemez, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığının taraflarca gösterilecek delilerle kanıtlanması gerekir. Olayda dava tarihinde tarafların evliliği henüz bir yılını doldurmadığına göre, “evlilik birliğinin temelinden sarsıldığına” ilişkin kanuni karineye artık dayanılamaz. Böyle bir durumda da davalının “davayı kabul” açıklaması veya tarafların boşanma yönündeki iradeleri sonuç doğurmaz. Öyleyse, taraflara delil gösterme imkanı tanınıp, gösterdikleri takdirde delillerin usulünce toplanması ve boşanma sebebinin mevcut olup olmadığının buna göre tayini ve hasıl olacak neticesine göre karar verilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan tarafların irade beyanlarına dayanılarak hüküm kurulması doğru bulunmamıştır (2. H.D.’nin 08.06.2011 tarihli 2011/7930-10085 sayılı kararı).
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.19.06.2014 (Prş.)
KARŞI OY YAZISI
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davanın açıldığı tarihte evlilik bir yılı doldurmamış ise de tarafların beyanlarının alındığı 05.06.2013 tarihi itibariyle bir yıllık sürenin dolduğunun anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiğini düşündüğüm için sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Bu konudaki diğer kararlar
- Kusursuz eşe karşı açılan boşanma davasında boşanma kararı verilip verilemeyeceği
Yargıtay 2. HD · E. 2016/14863 · K. 2018/4508 · 04.04.2018
- Evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanma davasında tamamen kusurlu eşin dava açıp açamayacağı
Yargıtay 2. HD · E. 2015/14660 · K. 2016/5551 · 22.03.2016
- Karşı tarafın hiçbir kusuru bulunmadığı durumda boşanma kararı verilip verilemeyeceği
Yargıtay 2. HD · E. 2013/22315 · K. 2014/5183 · 10.03.2014
- Tam kusurlu eşin açtığı boşanma davasında boşanmaya karar verilip verilemeyeceği
Yargıtay 2. HD · E. 2006/3058 · K. 2006/9164 · 08.06.2006
Bu konudaki tüm kararları ve kendi olayınıza uyan emsalleri görün
12.000.000+ karar arasında olayınızı anlatarak arayın, kararın kimin lehine olduğunu ve sonraki sürecini görün, dilekçenize ekleyin.
Bu bir hukuki görüş değildir. Karar metni Yargıtay Karar Arama kaynağındaki anonimleştirilmiş hâliyle verilmiştir; özet ve bağlantılar bilgilendirme amaçlıdır.