Yargıtay 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2022/11901 · K. 2025/4839 · 12.03.2025

Sosyal medyadaki paylaşıma ait ekran görüntüsünün hakaret suçunda tek başına delil olup olamayacağı ve mahkumiyete esas alınması

Yargıtay 4. Ceza Dairesi, 12.03.2025 tarihli kararında (E. 2022/11901, K. 2025/4839) şu meseleyi çözdü: Sosyal medyadaki paylaşıma ait ekran görüntüsünün hakaret suçunda tek başına delil olup olamayacağı ve mahkumiyete esas alınması. Sanık savunması, paylaşıma ait ekran çıktısı ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, mahkemenin mahkumiyet yönündeki vicdani inancı ve takdiri yerindedir.

Özet güncelleme:

Mahkemenin vardığı sonuç

Sanık savunması, paylaşıma ait ekran çıktısı ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, mahkemenin mahkumiyet yönündeki vicdani inancı ve takdiri yerindedir.

Kararın sonucu: Onama

Belirleyici olgular

  • Hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
  • Sanık müdafii ekran görüntüsünün tek başına delil olamayacağını belirterek temyiz etmiştir.
  • Yargıtay mahkumiyet kararını onamıştır.

Karardan

“sanığın mahkûmiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdiri yerinde olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.”

İlgili mevzuat

CMK m. 299 · CMK m. 289 · CMK m. 302 · CMK m. 304

Özet yapay zekâ ile karar metninden çıkarılmıştır; bağlayıcı olan aşağıdaki metindir.

Bu karara atıf

Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/11901, K. 2025/4839, T. 12.03.2025

Bu konudaki tüm kararları ve kendi olayınıza uyan emsalleri görün

12.000.000+ karar arasında olayınızı anlatarak arayın, kararın kimin lehine olduğunu ve sonraki sürecini görün, dilekçenize ekleyin.

3 gün ücretsiz, kredi kartı istenmez

Karar metni

Kaynak: Yargıtay Karar Arama

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2959 E., 2020/2590 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, sanık müdafiinin koşulları bulunmayan duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereğince reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, ekran görüntüsünün tek başına delil olamayacağına, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına ve kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin “20/04/2017” yerine “20/04/2018” yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu değerlendirilmiştir.

Sanık savunması, paylaşıma ait ekran çıktısı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın mahkûmiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdiri yerinde olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,12.03.2025 tarihinde karar verildi.

Bu konudaki diğer kararlar

Yargıtay 4. Ceza Dairesi kararlarının tümü →

Bu konudaki tüm kararları ve kendi olayınıza uyan emsalleri görün

12.000.000+ karar arasında olayınızı anlatarak arayın, kararın kimin lehine olduğunu ve sonraki sürecini görün, dilekçenize ekleyin.

3 gün ücretsiz, kredi kartı istenmez

Bu bir hukuki görüş değildir. Karar metni Yargıtay Karar Arama kaynağındaki anonimleştirilmiş hâliyle verilmiştir; özet ve bağlantılar bilgilendirme amaçlıdır.

Haftalık mevzuat bülteni

Resmî Gazete'de yayımlanan kanun değişiklikleri, ekler, mülga ve iptal edilen maddeler haftada bir e-postanızda. Ücretsiz, üyelik istenmez, tek tıkla çıkarsınız.