Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2022/12616 · K. 2025/5700 · 25.03.2025
Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün ifade özgürlüğü kapsamında denetimi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, 25.03.2025 tarihli kararında (E. 2022/12616, K. 2025/5700) şu meseleyi çözdü: cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün ifade özgürlüğü kapsamında denetimi. İfade özgürlüğü şoke edici fikirleri de kapsar ancak mutlak değildir; somut olayda mahkumiyet hükmü tebliğnameye aykırı olarak bozulmuştur.
Özet güncelleme:
Mahkemenin vardığı sonuç
İfade özgürlüğü şoke edici fikirleri de kapsar ancak mutlak değildir; somut olayda mahkumiyet hükmü tebliğnameye aykırı olarak bozulmuştur.
Kararın sonucu: Bozma
Belirleyici olgular
- Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan mahkumiyet verilmiştir.
- İfade özgürlüğünün sınırları ve uluslararası mevzuat tartışılmıştır.
- Yargıtay mahkumiyet hükmünü esastan bozmuştur.
Karardan
“nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA”
İlgili mevzuat
Anayasa m. 26 · Anayasa m. 13 · TCK m. 43 · CMK m. 289 · CMK m. 304 · CMK m. 302
Özet yapay zekâ ile karar metninden çıkarılmıştır; bağlayıcı olan aşağıdaki metindir.
Bu karara atıf
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/12616, K. 2025/5700, T. 25.03.2025
Bu konudaki tüm kararları ve kendi olayınıza uyan emsalleri görün
12.000.000+ karar arasında olayınızı anlatarak arayın, kararın kimin lehine olduğunu ve sonraki sürecini görün, dilekçenize ekleyin.
Karar metni
Kaynak: Yargıtay Karar Arama
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/37 E., 2021/320 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: :
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın paylaşımlarının ifade özrgürlüğü kapsamında olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe olan hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.
Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.
Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.
Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.
Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.
Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.
Açıklamalar ışığında, somut olayda, sanığın 12.04.2018 tarihinde yapmış olduğu paylaşım hakaret içermekte ise de, 17.05.2018 tarihli paylaşımında geçen sözlerin rahatsız edici ve sarsıcı ağır eleştiri niteliğinde olduğu, 03.11.2018 tarihli paylaşımının ise duraksamaya yol açmayacak bir şekilde katılana yönelik olduğunun anlaşılamaması karşısında matufiyet şartının olayda gerçekleşmediği dikkate alındığında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin tatbiki,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.03.2025 tarihinde karar verildi.
Bu konudaki diğer kararlar
- Cumhurbaşkanına hakaret suçunda sosyal medya paylaşımlarının ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilerek verilen beraat kararının onanması
Yargıtay 4. CD · E. 2023/9778 · K. 2026/1229 · 13.01.2026
- Gazeteci olan sanığın sosyal medya paylaşımlarının ifade özgürlüğü sınırları içinde kalıp kalmadığı
Yargıtay 4. CD · E. 2022/10547 · K. 2025/4447 · 10.03.2025
- Sosyal medyada eleştiri niteliğindeki paylaşımın ifade özgürlüğü sınırında kalıp kalmadığı ve beraat verilmesi gerekliliği
Yargıtay 4. CD · E. 2023/10661 · K. 2025/20866 · 16.12.2025
- Sosyal medyada kısa süreliğine paylaşılan belgenin ifade özgürlüğü sınırlarında kalıp kalmadığı
Yargıtay 4. CD · E. 2022/12643 · K. 2025/17035 · 27.10.2025
Bu konudaki tüm kararları ve kendi olayınıza uyan emsalleri görün
12.000.000+ karar arasında olayınızı anlatarak arayın, kararın kimin lehine olduğunu ve sonraki sürecini görün, dilekçenize ekleyin.
Bu bir hukuki görüş değildir. Karar metni Yargıtay Karar Arama kaynağındaki anonimleştirilmiş hâliyle verilmiştir; özet ve bağlantılar bilgilendirme amaçlıdır.