Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi

AİHM Kabul Edilebilirlik (Komite) · E. 39950/20 · 01.07.2025

İdari izin olmaksızın yürütülen taşımacılık faaliyetinin mülkiyet hakkı kapsamında korunup korunmayacağı

AİHM Kabul Edilebilirlik (Komite), 01.07.2025 tarihli kararında (E. 39950/20) şu meseleyi çözdü: idari izin olmaksızın yürütülen taşımacılık faaliyetinin mülkiyet hakkı kapsamında korunup korunmayacağı. İdari izin olmaksızın yürütülen faaliyetlerin süresiz devam edeceği yönünde meşru beklenti oluşamaz; korunan bir malvarlığı menfaati olmadığından mülkiyet hakkı kapsamında değerlendirilemez.

Özet güncelleme:

Mahkemenin vardığı sonuç

İdari izin olmaksızın yürütülen faaliyetlerin süresiz devam edeceği yönünde meşru beklenti oluşamaz; korunan bir malvarlığı menfaati olmadığından mülkiyet hakkı kapsamında değerlendirilemez.

Belirleyici olgular

  • Başvuran idari izin olmaksızın taşımacılık yapmıştır.
  • Güzergahta taşımacılık rekabete açılmıştır.
  • Başvuran minibüsünü satarak faaliyetine son vermiştir.

Karardan

“Mahkeme, oy birliğiyle, Başvurunun kabul edilemez olduğuna karar vermiştir.”

Özet yapay zekâ ile karar metninden çıkarılmıştır; bağlayıcı olan aşağıdaki metindir.

Bu karara atıf

AİHM Kabul Edilebilirlik (Komite), E. 39950/20, T. 01.07.2025

Bu konudaki tüm kararları ve kendi olayınıza uyan emsalleri görün

12.000.000+ karar arasında olayınızı anlatarak arayın, kararın kimin lehine olduğunu ve sonraki sürecini görün, dilekçenize ekleyin.

3 gün ücretsiz, kredi kartı istenmez

Karar metni

Kaynak: AİHM HUDOC veri tabanı

İKİNCİ BÖLÜM

KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR

Başvuru No. 39950/20 İkram CANKATAN / TÜRKİYE

Başkan

Tim Eicke,Hâkimler Péter Paczolay,Stéphane Pisani, ve Bölüm Yazı İşleri Müdür Yardımcısı Dorothee von Arnim’in katılımıyla, Komite halinde 1 Temmuz 2025 tarihinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),

Türkiye Cumhuriyeti aleyhine açılan davanın temelinde bulunan, 1970 doğumlu, Mersin’de ikamet eden, Mersin Barosuna bağlı Avukat S. Çimenlik tarafından temsil edilen, bu ülkenin vatandaşı olan İkram Cankatan (“başvuran”) tarafından 21 Ağustos 2020 tarihinde, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşme’nin (“Sözleşme”) 34. maddesi uyarınca yapmış olduğu 39950/20 no.lu başvuruyu,

Sözleşme’nin 6. maddesinin 1 fıkrası ve Sözleşme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 1. maddesine ilişkin şikâyetlerin, söz konusu dönemde Türkiye temsilcisi olan, Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi eski Başkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”) bildirilmesi ve başvurunun geri kalan kısmının kabul edilemez olduğunun belirtilmesi yönündeki kararı,

Tarafların görüşlerini dikkate alarak,

Gerçekleştirilen müzakerelerin ardından aşağıdaki kararı vermiştir:

DAVANIN KONUSU

SEQ level0 \*arabic \r1 1. Başvuru, idari mahkemeler tarafından başvuranın tazminat talebinin reddedilmesiyle ilgilidir. İlgili kişi bu talebinin reddedilmesinin, Sözleşme’nin 6. maddesinin 1. fıkrası anlamında adil yargılanma hakkı ve Sözleşme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 1. maddesinde öngörülen mülkiyet hakkını ihlal ettiğini iddia etmektedir.

Davanın Başlangıcı

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 2. Olayların meydana geldiği tarihte, “Gözne Ayvagediği Minübüsçüleri Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi” üyesi olan başvuran şoför olarak çalışmaktaydı. Gözne ile Ayvagediği arasında (yaklaşık 4 kilometrelik bir mesafede) minibüsle özel ve ticari yolcu taşımacılığı yapmaktaydı.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 3. Hükümetin açıklamalarından, başvuranın minibüsle yolcu taşımacılığı yapmak için idari makamdan yetki belgesi talep etmediği, bu tür bir yetki belgesini kullanmasına imkân tanıyan bir izinin olmadığı ve belediye ile üyesi olduğu kooperatif arasında söz konusu taşıma hattının işletilmesine ilişkin herhangi bir kira sözleşmesi yapılmadığı anlaşılmaktadır.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 4. Ayvagediği Belediye Meclisi, 5 Şubat 2010 tarihinde, vatandaşlara daha kaliteli hizmet sunmak amacıyla yolcu taşımacılığının Mersin Büyükşehir Belediyesi tarafından sağlanmasına karar vermiştir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 5. Mersin Büyükşehir Belediyesi, 14 Mayıs 2010 tarihinde Ayvagediği Belediye Meclisi kararını uygulayarak toplu taşıma hizmetini başlatmıştır.

14 Mayıs 2010 Tarihli Kararın İptali

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 6. Başvuranın itirazı üzerine, idari mahkemeler, Mersin Büyükşehir Belediyesinin kendi yetki sınırı dışında bir karar aldığına kanaat getirerek, 14 Mayıs 2010 tarihli kararı iptal etmiştir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 7. Bu bağlamda idari mahkemeler, Mersin Büyükşehir Belediyesinin itiraz konusu kararı almak için yer yönünden yetkisinin bulunmadığına karar vermişlerdir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 8. Bu karar 8 Temmuz 2020 tarihinde kesinleşmiştir (Danıştay E. 2019/3890 – K. 2020/3221).

Tazminat Talebinin Reddi

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 9. Başvuranın iptal başvurusuyla birlikte aynı anda sunduğu tazminat talebiyle ilgili olarak, Mersin İdare Mahkemesi, 15 Ekim 2020 tarihinde, Mersin Büyükşehir Belediyesinin 14 Mayıs 2010 tarihli itiraz konusu kararı verme yetkisine sahip olmadığına, ancak bu kararın verilmesinin idarenin sorumluluğunu gerektirecek bir hizmet kusuru işlendiği anlamına gelmediğine karar vermiştir (E. 2020/1041 – K. 2020/903). Bu nedenle, söz konusu mahkeme, başvuranın tazminat talebini reddetmiştir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 10. Başvuran, Mersin Büyükşehir Belediyesinin yetki sınırını aşan bir karar vererek hizmet kusuru işlediğini ve bu nedenle kendisine tazminat ödenmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 11. Danıştay, 10 Haziran 2021 tarihinde kararını vermiştir (E. 2021/964 - K. 2021/3046). Danıştay, itiraz edilen kararı onamıştır. Danıştay, söz konusu güzergâhta taşımacılık faaliyeti yürütmek amacıyla usulüne uygun olarak alınmış bir taşıma izni veya yetki belgesi bulunmayan başvuranın, Mersin Büyükşehir Belediyesinin 14 Mayıs 2010 tarihli iptal edilen kararından kaynaklanan meşru bir zararın olduğunu ileri süremeyeceğini belirtmiştir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 12. Danıştay, 9 Aralık 2021 tarihinde, başvuran tarafından yapılan karar düzeltme talebini reddetmiştir.

Tam Yargı Davasının Reddi

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 13. Mahkeme nezdindeki yargılama aşamasında, başvuran, iptal davasının yanı sıra, idari mahkemeler nezdinde tam yargı davası da açmıştır. Başvuran, Mersin Büyükşehir Belediyesinin 14 Mayıs 2010 tarihli kararının kabul edilmesiyle nedeniyle zarara uğradığını iddia etmiştir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 14. Mersin İdare Mahkemesi, 14 Mayıs 2010 tarihli kararın bir mahkeme kararıyla iptal edildiği gerekçesiyle başvuranın talebini kabul etmiştir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 15. 17 Nisan 2019 tarihinde, Mersin İdare Mahkemesinin kararı, Konya Bölge İdare Mahkemesi tarafından, 14 Mayıs 2010 tarihli kararın iptalinin sadece yetki alanı meselesine ilişkin olduğu gerekçesiyle bozulmuştur. Mersin Büyükşehir Belediyesinin Gözne ile Ayvagediği arasında toplu taşıma hizmetinin uygulamaya geçirilmesi kararı almış olması, idarenin sorumluluğunu gerektirecek bir hizmet kusuru olarak kabul edilemez (E. 2018/1739 – K. 2019/648).

Anayasa Mahkemesine Bireysel Başvuru

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 16. Anayasa Mahkemesi, 24 Şubat 2020 tarihli bir kararıyla, başvuranın 28 Haziran 2019 tarihinde yaptığı bireysel başvuruyu reddetmiştir. Başvuran, Konya Bölge İdare Mahkemesi tarafından davasının adil bir şekilde görülmediğini iddia etmiş ve mülkiyete saygı hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüştür.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 17. Yargılamanın adilliği ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi, başvuranın şikâyetlerinin, davanın esasına bakan mahkemeler tarafından kabul edilen olayların yorumlanması ve bu mahkemelerin delil unsurlarını değerlendirmeleri ile ilgili olduğuna ve yargılamanın sonucuna ilişkin olduğuna kanaat getirmiştir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 18. Anayasa Mahkemesi, mahkemelerin, kararlarını gerekçelendirdikleri, keyfi bir değerlendirme ve açık bir takdir hatası yapmadıkları sonucuna varmıştır.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 19. Anayasa Mahkemesi ayrıca, dava dosyasındaki unsurlar dikkate alındığında, başvuranın tazminat alma konusunda meşru bir beklentisinin bulunmadığına ve mülkiyetine saygı hakkına ilişkin şikâyetlerinin Anayasa hükümleriyle konu bakımından (ratione materiae) bağdaşmadığına hükmetmiştir.

ŞİKÂYETLER

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 20. Başvuran, Mahkeme önünde, Mersin Büyükşehir Belediyesinin 14 Mayıs 2010 tarihli kararının iptali için yaptığı başvurunun idari mahkemeler tarafından kabul edilmesine rağmen, tazminat talebinin aynı mahkemeler tarafından reddedilmesinden (yukarıdaki 13-15. paragraflar) şikâyetçi olmaktadır.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 21. Başvuran, bu koşullar altında, ulusal mahkemelerce verilen kararın adil olmadığını (Sözleşme’nin 6. maddesinin 1. fıkrası) ve mülkiyetine saygı hakkını ihlal ettiğini (Sözleşme’ye Ek 1 No.lu Protokolü’nün 1. maddesi) düşünmektedir.

MAHKEMENİN DEĞERLENDİRMESİ

Sözleşme’nin 6. Maddesinin 1. Fıkrası Hakkında

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 22. Mahkeme, bireysel başvuru hakkının kötüye kullanılması, iç hukuk yollarının tüketilmemesi ve mağdur statüsü ile ilgili olarak Hükümet tarafından ileri sürülen kabul edilemezlik itirazlarının tamamı hakkında karar vermesinin gerekli olmadığı, zira başvuranın iddialarının her halükârda aşağıda belirtilen gerekçelerle kabul edilemez olduğu kanısına varmaktadır.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 23. Sözleşme’nin 6. maddesinin 1. fıkrası temelinde ileri sürülen şikâyetlere ilişkin olarak Mahkeme, başvuranın tam yargı davası başvurusunda yaptığı tazminat talebinin idare mahkemeleri tarafından esas olarak aşağıdaki nedenle reddedildiğini gözlemlemektedir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 24. İdare mahkemeleri, söz konusu kararı veren idarenin yetki sınırını aştığı için idari işlemin iptal edilmesinin, doğrudan tazminat hakkı doğuran bir hizmet kusuru teşkil etmediğine kanaat getirmişlerdir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 25. Başvuran, tazminat talebini reddeden ulusal mahkemelerin benimsediği yaklaşıma itiraz etmektedir. Bu bağlamda Mahkeme, olaylara ilişkin kendi görüşünü ulusal mahkemelerin görüşünün yerine koymasının kendi görev alanına girmediğini ve ilke olarak, söz konusu mahkemeler tarafından toplanan verileri değerlendirme görevinin yine bu mahkemelere ait olduğunu hatırlatmaktadır. Her ne kadar bu mahkemelerin tespitleri Mahkeme için bağlayıcı olmasa da, Mahkeme normalde, bu konuda ikna edici verilere sahip olmadığı sürece, bu mahkemelerin tespitlerinden sapmayacaktır (Radomilja ve Diğerleri/Hırvatistan [BD], no. 37685/10 ve 22768/12, § 150, 20 Mart 2018). Mahkeme ayrıca, iç hukuku yorumlanma ve uygulanma görevinin öncelikle ulusal makamlara, özellikle de mahkemelere ait olduğunu hatırlatmaktadır (diğer kararlar arasında bk. Sözleşme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 1. maddesi bağlamında, Jahn ve diğerleri/Almanya [BD], no. 46720/99 ve diğer 2 başvuru, § 86, AİHM 2005-VI). Mahkeme, özellikle dava dosyasında, yetkili makamların söz konusu yasal hükümleri açıkça hatalı bir şekilde veya keyfi sonuçlara yol açacak şekilde uyguladıkları sonucuna varmasını sağlayacak bir kanıt bulamaması halinde, iç hukuka riayet edilip edilmediğini tespit etmek için sınırlı bir yetkiye sahiptir (Sözleşme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 1. maddesi bağlamında bk. Beyeler/İtalya [BD], no. 33202/96, § 108, AİHM 2000-I).

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 26. Mevcut davanın özel koşullarında, Mahkeme, ulusal mahkemelerin delillere ilişkin yaptıkları değerlendirmede ve kabul ettikleri sonuçlarda keyfi veya açıkça mantıksız herhangi bir unsur görmemektedir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 27. Mahkeme, söz konusu mahkemelerin, tarafların iddialarını çekişmeli olarak dinledikten ve bu mahkemeler önünde ileri sürülen tüm gerekçeleri dikkatli bir şekilde inceledikten sonra, uyuşmazlık konusunda açık bir sonuca vardıklarını tespit etmektedir. Ulusal mahkemelerin kararları, başvuranın tazminat talebinin reddedilmesinin kesin nedenlerinin tam olarak belirlenmesine imkân tanımıştır.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 28. Mahkeme, ulusal mahkemelerin kararının her türlü hukuki dayanaktan yoksun olduğu veya olayların meydana geldiği dönemde yürürlükte olan iç hukukun uygulanabilir hükümlerine açıkça aykırı olduğunu düşündürecek nitelikte herhangi bir unsur tespit etmemektedir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 29. Sonuç olarak başvuranın Sözleşme’nin 6. maddesinin 1. fıkrasına dayandırılan şikâyetlerinin açıkça dayanaktan yoksun olduğu ve Sözleşme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının a) bendi ve 4. fıkrası uyarınca reddedilmelidir.

Sözleşme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 1. Maddesi Hakkında

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 30. Mahkeme, bireysel başvuru hakkının kötüye kullanılması ve mağdur statüsü ile ilgili olarak Hükümet tarafından ileri sürülen tüm kabul edilemezlik itirazları hakkında karar vermesine gerek olmadığı, zira başvuranın iddialarının aşağıda belirtilen gerekçelerle her halükarda kabul edilemez olduğu kanısına varmaktadır.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 31. Mahkeme, 1 No.lu Protokol’ün 1. maddesinin ilk kısmında geçen “mülkiyet” kavramının, somut mal ve mülklerin mülkiyetiyle sınırlı olmayan ve iç hukukun şekli nitelendirmelerine göre bağımsız, özerk bir kapsama sahip olduğunu hatırlatmaktadır: Varlıkları oluşturan bazı diğer haklar ve menfaatler de bu hüküm kapsamında “mülkiyet hakkı” ve dolayısıyla “mülk” olarak kabul edilebilir. Her davada, koşulların bir bütün olarak değerlendirildiğinde, başvuranı Ek 1. No.lu Protokol’ün 1. maddesiyle korunan önemli bir menfaate sahip olup olmadığının incelenmesi önemlidir (Depalle/Fransa [BD], no. 34044/02, § 62, AİHM 2010; Hamer/Belçika, no. 21861/03, § 75, AİHM 2007-V; ve Iatridis/Yunanistan [BD], no. 34044/96, § 54, AİHM 1999-II).

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 32. Mahkeme ayrıca, ticari bir faaliyette bulunma yetki belgesinin bir mülkiyet teşkil ettiğini ve geri alınmasının Ek 1 No.lu Protokol’ün 1. maddesinde güvence altına alınan hakkın ihlalini teşkil ettiğini hatırlatmaktadır (Megadat.com SRL/Moldova, no. 21151/04, §§ 62-63, AİHM 2008, Rosenzweig and Bonded Warehouses Ltd./Polonya, no. 51728/99, § 49, 28 Temmuz 2005).

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 33. Ancak Mahkeme, mevcut davada, Anayasa Mahkemesinin, dava dosyasındaki unsurlar dikkate alındığında, başvuranın tazminat alma konusunda meşru bir beklentisinin bulunmadığına ve mülkiyete saygı hakkına ilişkin şikâyetlerinin Anayasa hükümleriyle konu bakımından (ratione materiae) bağdaşmadığına karar verdiğini tespit etmektedir. Akabinde Danıştay, başvuranın Gözne ile Ayvagediği arasında taşımacılık yapmak üzere alınmış bir yetki belgesi veya izninin bulunmadığını kaydetmiştir. Böyle bir durumda Mahkeme, başvuranın Sözleşme’ye Ek 1 No.lu Protokolü’nün 1. maddesi kapsamında korunan önemli bir menfaate sahip olduğunun kabul edilemeyeceği kanaatindedir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 34. Mahkeme, mevcut davanın koşullarında, yetkililerin hoşgörüsünün, başvuranın, izin almaksızın faaliyetine süresiz olarak devam edebileceği yönünde meşru bir beklenti veya umut yaratamayacağına kanaatindedir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 35. Nitekim, ilgili kişinin, yetkili makam tarafından verilmiş bir idari izin olmaksızın bu durumun süresiz olarak devam edemeyeceği yönünde açık bir riskin bulunduğunun farkında olmaması mümkün değildir (bk. bu davaya uygulanabildiği ölçüde (mutatis mutandis), Werra Naturstein GmbH & Co KG/Almanya, no. 32377/12, § 52, 19 Ocak 2017 ve Fredin/İsveç (no. 1), 18 Şubat 1991, §§ 51-55, A serisi no. 192).

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 36. Bu hususların yanı sıra, ihtilaflı müdahale meselesine ilişkin olarak, Mahkeme, başvuranın Gözne ile Ayvagediği arasındaki güzergâhta taşımacılık faaliyetinde hiçbir zaman tekel hakkına sahip olmadığını sonuç olarak, söz konusu güzergâhta taşımacılığın rekabete açılmasının bu nedenle tamamen mümkün olduğunu gözlemlemektedir.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 37. Ayrıca, Mersin Büyükşehir Belediyesinin kararı sadece toplu taşıma hizmetinin uygulamaya geçirilmesiyle ilgilidir ve özel bir şirketin taşımacılık faaliyetinde bulunmasına engel teşkil etmemektedir. Bu noktada, Hükümetin de vurguladığı gibi, başvuranın minibüsünü satarak faaliyetine kendi isteğiyle son verdiği 9 Mayıs 2012 tarihine kadar söz konusu güzergâhta taşımacılık faaliyetini sürdürdüğü belirtilmelidir. Oysa, korunan bir malvarlığı menfaatinden yararlanmak için, ilgilinin faaliyetini yürütebilmesi amacıyla idareye usulüne uygun bir izin başvurusu yapmasına hiçbir engel bulunmamaktaydı.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 38. Yukarıdaki değerlendirmeler dikkate alındığında, Anayasa Mahkemesi gibi Mahkeme de, başvuranın korunan bir malvarlığı menfaati bulunmadığı ve dolayısıyla Sözleşme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 1. maddesi anlamında bir “mülkiyet”in varlığından söz edilemeyeceği sonucuna varmaktadır.

SEQ level0 \*arabic \* MERGEFORMAT 39. Sonuç olarak, başvuranın Sözleşme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 1. maddesine dayanan şikâyetinin, Sözleşme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının a) bendi anlamında Sözleşme hükümleriyle konu bakımından (ratione materiae) bağdaşmadığı ve 35. maddenin 4. fıkrası uyarınca reddedilmesi gerektiği sonucu ortaya çıkmaktadır.

Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,

Başvurunun kabul edilemez olduğuna karar vermiştir.

İşbu karar, Fransızca dilinde tanzim edilmiş olup 28 Ağustos 2025 tarihinde yazılı olarak bildirilmiştir.

Dorothee von Arnim Tim Eicke Yazı İşleri Müdür Yardımcısı Başkan

Bu konudaki diğer kararlar

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarının tümü →

Bu konudaki tüm kararları ve kendi olayınıza uyan emsalleri görün

12.000.000+ karar arasında olayınızı anlatarak arayın, kararın kimin lehine olduğunu ve sonraki sürecini görün, dilekçenize ekleyin.

3 gün ücretsiz, kredi kartı istenmez

Bu bir hukuki görüş değildir. Karar metni AİHM HUDOC veri tabanı kaynağındaki anonimleştirilmiş hâliyle verilmiştir; özet ve bağlantılar bilgilendirme amaçlıdır.

Haftalık mevzuat bülteni

Resmî Gazete'de yayımlanan kanun değişiklikleri, ekler, mülga ve iptal edilen maddeler haftada bir e-postanızda. Ücretsiz, üyelik istenmez, tek tıkla çıkarsınız.