Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2017/13650 · K. 2020/1280 · 03.02.2020
İnternet ilanları üzerinden nitelikli dolandırıcılık suçunun sübutu ve ceza tayini
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, 03.02.2020 tarihli kararında (E. 2017/13650, K. 2020/1280) şu meseleyi çözdü: internet ilanları üzerinden nitelikli dolandırıcılık suçunun sübutu ve ceza tayini. İnternet ilanıyla parasını aldığı ürünü göndermeyen sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğuna ilişkin kabul yerindedir.
Özet güncelleme:
Mahkemenin vardığı sonuç
İnternet ilanıyla parasını aldığı ürünü göndermeyen sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğuna ilişkin kabul yerindedir.
Kararın sonucu: Düzelterek onama
Belirleyici olgular
- Sanığın internete sahte satılık ilan koyup parasını alması
- Ürünün katılana teslim edilmemesi
Karardan
“atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.”
İlgili mevzuat
TCK m. 158 · TCK m. 52 · TCK m. 53 · TCK m. 58 · TCK m. 62 · 5320 sayılı Kanun m. 8 · CMUK m. 321
Özet yapay zekâ ile karar metninden çıkarılmıştır; bağlayıcı olan aşağıdaki metindir.
Bu karardan sonra değişen maddeler
Kararın dayandığı 4 madde karar tarihinden (03.02.2020) sonra değişti:
- TCK m. 158: ekleme yapıldı, yürürlük 31.07.2026 (7589 sayılı Kanun)
- TCK m. 52: değiştirildi, yürürlük 01.06.2024 (7499 sayılı Kanun)
- TCK m. 53: ekleme yapıldı, yürürlük 15.04.2020 (7242 sayılı Kanun)
- TCK m. 62: ekleme yapıldı, yürürlük 27.05.2022 (7406 sayılı Kanun); karardan sonra toplam 2 değişiklik
Kararı emsal olarak kullanmadan önce maddenin güncel metnine bakın.
Bu kararla ilgili hesaplama
- İnfaz ve koşullu salıverilme hesaplama
Koşullu salıverilme ve denetimli serbestlik tarihleri, suç türüne göre. Ücretsiz, üyelik gerekmez.
Bu karara atıf
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/13650, K. 2020/1280, T. 03.02.2020
Bu konudaki tüm kararları ve kendi olayınıza uyan emsalleri görün
12.000.000+ karar arasında olayınızı anlatarak arayın, kararın kimin lehine olduğunu ve sonraki sürecini görün, dilekçenize ekleyin.
Karar metni
Kaynak: Yargıtay Karar Arama
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK 158/1-f-son, 62, 52, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, internet ortamında satılık cep telefonu ilanı verdiği, ilanı gören katılanın sanık ile telefonda konuştuğunda sanığın kendisini başka bir isimle tanıttığı, acil paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek parayı gönderdiğinde cep telefonunu hemen göndereceğini beyan edip katılanı ikna ettiği, sanığın verdiği hesap numarasına katılanın 550 TL para gönderdiği, sanığın parayı çektiği ancak telefonu göndermediği, bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağı gerekçe gösterilip sonuç ceza olarak doğrudan haksız elde olunan yararın iki katının esas alınması suretiyle sanık hakkında fazla adli para cezası tayini,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "5 gün", "4 gün" ve “1.100 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "55 gün", "45 gün" ve "900 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu konudaki diğer kararlar
- Banka araç kılınarak dolandırıcılık suçunun oluşumu
Yargıtay 15. CD · E. 2013/3809 · K. 2014/20443 · 04.12.2014
- Dolandırıcılık eyleminin ayrıca hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağı
Yargıtay 15. CD · E. 2013/26575 · K. 2016/2548 · 15.03.2016
- Bilişim ve banka sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun unsurları
Yargıtay 15. CD · E. 2013/14715 · K. 2015/29304 · 01.10.2015
- MSN şifresi ele geçirilerek cep bankacılığı ve havale yöntemiyle para istenmesi eyleminin hukuki niteliği
Yargıtay 15. CD · E. 2012/13448 · K. 2013/17111 · 11.11.2013
Bu konudaki tüm kararları ve kendi olayınıza uyan emsalleri görün
12.000.000+ karar arasında olayınızı anlatarak arayın, kararın kimin lehine olduğunu ve sonraki sürecini görün, dilekçenize ekleyin.
Bu bir hukuki görüş değildir. Karar metni Yargıtay Karar Arama kaynağındaki anonimleştirilmiş hâliyle verilmiştir; özet ve bağlantılar bilgilendirme amaçlıdır.