Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2014/28466 · K. 2016/11537 · 20.06.2016
Katalog dışı hırsızlık suçunda iletişimin tespiti ve dinlenmesi kayıtlarının delil olarak kullanılıp kullanılamayacağı
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, 20.06.2016 tarihli kararında (E. 2014/28466, K. 2016/11537) şu meseleyi çözdü: katalog dışı hırsızlık suçunda iletişimin tespiti ve dinlenmesi kayıtlarının delil olarak kullanılıp kullanılamayacağı. Anayasa gereğince hukuka aykırı olarak elde edilen bulgular delil olamaz; katalog dışı hırsızlık suçunda iletişimin denetlenmesi kayıtları mahkumiyete esas alınamaz.
Özet güncelleme:
Mahkemenin vardığı sonuç
Anayasa gereğince hukuka aykırı olarak elde edilen bulgular delil olamaz; katalog dışı hırsızlık suçunda iletişimin denetlenmesi kayıtları mahkumiyete esas alınamaz.
Kararın sonucu: Bozma
Belirleyici olgular
- Sanık hakkında örgüt kurma suçundan iletişim tespiti kararı verilmiştir.
- Elde edilen kayıtlar katalog dışı hırsızlık suçunda delil olarak kullanılmıştır.
- Sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.
Karardan
“gözetilerek beraatine karar verilmesi gerektiği halde, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş”
İlgili mevzuat
CMK m. 135 · Anayasa m. 22 · Anayasa m. 38 · CMK m. 138 · Anayasa m. 90
Özet yapay zekâ ile karar metninden çıkarılmıştır; bağlayıcı olan aşağıdaki metindir.
Bu karardan sonra değişen maddeler
Kararın dayandığı bir madde karar tarihinden (20.06.2016) sonra değişti:
- CMK m. 135: ekleme yapıldı, yürürlük 02.12.2016 (6763 sayılı Kanun); karardan sonra toplam 5 değişiklik
Kararı emsal olarak kullanmadan önce maddenin güncel metnine bakın.
Bu karara atıf
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/28466, K. 2016/11537, T. 20.06.2016
Bu konudaki tüm kararları ve kendi olayınıza uyan emsalleri görün
12.000.000+ karar arasında olayınızı anlatarak arayın, kararın kimin lehine olduğunu ve sonraki sürecini görün, dilekçenize ekleyin.
Karar metni
Kaynak: Yargıtay Karar Arama
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Anayasanın 22. maddesi uyarınca; herkes, haberleşme hürriyetine sahiptir ve haberleşmenin gizliliği esastır. Kanunda belirtilen nedenlerle ve usulüne göre verilmiş hâkim kararı olmadıkça; yine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça haberleşme engellenemez ve gizliliğine dokunulamaz. Anayasanın 38/6. maddesinde de “Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular, delil olarak kabul edilemez.” denilmektedir.
Anayasanın 90/son maddesi uyarınca iç hukuk mevzuatımızdan sayılan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 8. maddesi uyarınca, herkes özel hayatına, aile hayatına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. Bu hakkın kullanılmasına bir kamu otoritesinin müdahalesi ancak ulusal güvenlik, kamu emniyeti, ülkenin ekonomik refahı, dirlik ve düzeninin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması için, demokratik bir toplumda zorunlu olan ölçüde ve yasayla öngörülmüş olmak koşuluyla söz konusu olabilir. Diğer taraftan, Sözleşme'nin 8. maddesinde güvenceye alınan özel hayat ve haberleşme hürriyetine ilişkin kişi haklarına aykırı şekilde elde edilen delilin soruşturma veya kovuşturmada kullanılması, sözleşmenin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkını ihlal edebilecektir.
Yürütülen bir suç soruşturması veya kovuşturması dolayısıyla telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi tedbiri CMK'nın 135. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan madde uyarınca; suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, suç tarihi itibariyle hâkim veya gecikmesinde sakınca olan halde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Aynı maddenin 8. fıkrasında, dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak, bu fıkrada katalog şeklinde sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabileceği belirtilmiş; 9. fıkrada ise maddede belirtilen usuller dışında hiç kimsenin, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemeyeceği ve kayda alamayacağı hükme bağlanmıştır.
Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yürütülmekte olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan, ancak başka bir suçun işlendiği şüphesini uyandırabilecek şekildeki “tesadüfen elde edilen deliller” CMK'nın 135/8. maddesinde düzenlenen katalog kapsamındaki suçlara ilişkin ise, soruşturma ve kovuşturmada delil olarak kullanılabilmektedir. Buna karşın CMK’nın 138/2. maddesinin açıklığı karşısında katalog kapsamında yer almayan suçlara ilişkin kayıtların delil olarak kullanılması mümkün değildir. Kanunda, kişiler arasında telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi yalnızca belirli ağırlıktaki suç tipleri bakımından meşru kabul edilmiş, bunlar dışındaki suçlar yönünden ise özel hayatın ve haberleşmenin gizliliğinin korunmasına ilişkin yarar üstün tutulmuştur.
İncelenen dosyada katalog kapsamında “suç işlemek amacıyla örgüt kurma” suçu ile ilgili olarak Eskişehir Sulh Ceza Mahkemesinin iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınmasına yönelik kararlarının uygulanması sırasında elde edilen görüşme kayıtları ile görüşmelerin İzmir ilinden yapıldığına ilişkin tespitler esas alınarak sanığın mahkûmiyetine hükmolunmuş ise de; yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, suç tarihi itibariyle hırsızlık suçunun CMK'nın 135/8. maddesi kapsamında bulunmaması nedeniyle dinleme kayıtlarının aynı Kanun'un 138/2. maddesi gereğince bu suçun delili olarak kullanılamayacağı anlaşılmakla, sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı nitelikte delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerektiği halde, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle istem gibi BOZULMASINA, 20/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu konudaki diğer kararlar
- Tesadüfen elde edilen telefon görüşmesi kayıtlarının katalog dışı suçta delil olarak kullanılıp kullanılamayacağı
Yargıtay 12. CD · E. 2018/636 · K. 2018/6140 · 30.05.2018
- Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarında hukuka aykırı iletişim tespiti delil niteliği
Yargıtay 2. CD · E. 2014/15322 · K. 2015/21350 · 23.11.2015
- Özel hayatın gizliliği ihlal edilerek elde edilen ses kayıtlarının boşanma davasında delil olarak kullanılıp kullanılamayacağı
Yargıtay 2. HD · E. 2023/7056 · K. 2024/3695 · 21.05.2024
- Katalog dışı suçta tesadüfen elde edilen iletişim tespiti kayıtlarının delil değeri ve beraat kararı verilmesi gerekliliği
Yargıtay 12. CD · E. 2017/12238 · K. 2018/6151 · 30.05.2018
Bu konudaki tüm kararları ve kendi olayınıza uyan emsalleri görün
12.000.000+ karar arasında olayınızı anlatarak arayın, kararın kimin lehine olduğunu ve sonraki sürecini görün, dilekçenize ekleyin.
Bu bir hukuki görüş değildir. Karar metni Yargıtay Karar Arama kaynağındaki anonimleştirilmiş hâliyle verilmiştir; özet ve bağlantılar bilgilendirme amaçlıdır.